Wolny Tybet!

Nawet tak pokojowa religia, jaką jest buddyzm potrzebuje przecież swojego przywódcy duchowego, który sprawuje przede wszystkim funkcje reprezentacyjne, ale jest także ostoją wiary i posłuszeństwa piętnowanych od ponad 40 lat Tybetańczyków. Kim jest ten słynny Dalajlama i jak wygląda jego zwierzchnictwo?

Powiedzieliśmy już, że Dalajlama jest buddyjskim przywódcą duchowym, jednakże jak określają go sami Tybetańczycy? Dla wyznawców religii czy też filozofii buddyjskiej, Dalajlama jest jednym z czterech przedstawicieli szkół tybetańskiego buddyzmu, odłamu gelug. Dla mnichów Dalajlama jest żywym wcieleniem bodhisattwy współczucia Awalokiteśwary. Oznacza to, że słynny Dalajlama jest siłą duchową, odradzającą się nieustannie dzięki powtarzanym ćwiczeniom ciała i umysłu. Swoje doświadczenia, wiedzę i życiową mądrość przekazuje on swym uczniom, czyli wszystkim “czującym istotom” na Ziemi.

Samo słowo dalajlama wywodzi się z połączenia słów ta-le i bla-ma, czyli “ocean” i “lama”. Po raz pierwszy tytuł dalajlamy, czyli “lamy o mądrości wielkiej jak ocean” nadał “zwykłemu” lamie XVI-wieczny przywódca tradycji tybetańskiej, Sonam Gjaco, będący wodzem Mongołów.

Według tybetańskiej tradycji, dalajlama należy od rzędu istot zwanych tulku, czyli bytów, które po swoje śmierci na nowo, świadomie wybierają swoje kolejne wcielenia. Dlatego też, każdy kolejny dalajlama, jeszcze za swojego życia miał zdolność przepowiadania, gdzie, kiedy i pod jaką postacią odrodzi się na nowo, jako kolejna inkarnacja. W ten sposób Tybetańczycy dowodzą, iż na świecie jest tylko jeden dalajlama, który co rusz odradza się w nowym ciele.

Tradycyjni, buddyjscy dalajlamowie, wraz z panczenlamami (czyli drugimi w kolejności, zaraz do dalajlamie, przedstawicielami duchowymi w tradycji buddyjskiej), stanowią najznamienitszą, historyczną drogę przekazu wszelkich tantrycznych nauk i przykazów, wywodzących się z tybetańskiej szkoły gelug. Dalajlamowie są zarówno dla siebie jak i mnichów oraz pomnijeszych wyznawców buddyzmu nauczycielami i mistrzami, wychowującymi swych podopiecznych i utwierdzającymi ich w zasadach filozofii buddyjskiej. Mają za zadanie uczyć pokoju i kierować się zasadami braterstwa i przyjaźni, względem nie tylko ludzi, ale każdych żyjących i czujących ziemskich istot.